εαν το "Δικαιο" ηταν η ισχυς
η αγαπη δεν θα ειχε καμια θεση σ αυτο τον κοσμο

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ

Γιατι η εποχη μας ειναι αντι-ερωτικη? Γιατι υπαρχει μοναξια? Γιατι μερα γιορτης αξιολογοι Ανθρωποι, περνουν το πρωινο τους Μονοι μεσα σε αν πολυβουο μαγαζι που δεν εχει καθισμα ελευθερο? Γιατι το προσωπο που θα θελαμε να ειμαστε μαζι, ειναι τοσο κοντα και τοσο μακρια? Γιατι ακομα και στην αγκαλια μας "η αλλη πλευρα" βρισκεται... αλλου?

Ο Ανθρωπος γεννηθηκε για να αγαπαει, για να βρισκει το τερι του, για να γινεται ΕΝΑ. Ομως η...εξουσια μεταλλαξε τον Ανθρωπο σε ..ΑΤΟΜΟ . Σε ιδιοτη (idiot=ηλιθιο), που ενδιαφερεται μονο για τον εαυτο του και ουσιαστικα γινεται ψυχικα ΑΝΙΚΑΝΟΣ να αγαπησει.

.

ΑΓΑΠΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΕΝΤΑΣΣΩ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΜΟΥ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ" . Εκει χωρις να με ρωτησει, με οδηγει η αγαπη, ΣΕ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ ΜΟΥ, ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΑ.

.

Τα "ΑΤΟΜΑ" , ΔΕΝ ΕΝΤΑΣΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ. Η πληση εγκεφαλου της εποχης του "εγω", επιτασσει περιχαρακωση στο "εγω". Η αγαπη ενδιαφερει... αλλα απλα σαν ειδος για καταναλωση. Ειναι ενα ..."θελω να με αγαπας" αλλα δεν θα σ αγαπω εγω. Εσυ θα αγαπας εμενα και εγω θα αγαπαω τον ευατο μου.
Το Ατομο, το "εγω" , απαξιωνει και ευτελιζει την αγαπη. Την χειριζεται σαν "αντικειμενο" προς χρηση. Η αγαπη γινεται ενας ευτελης αυνανισμος με εργαλειο το σωμα του αλλου και τα ατομα το ονομαζουν αυτο "σεξ", που μετατρεπεται σε μηχανιστικη λειτουργια στιγμιαιας ηδονης, ... Ανυποπτοι οτι ο Ερωτας ειναι ενωση ψυχων, ενωση συναισθηματος με "υπερχυλιση" στην........ αρπαγη των σωματων, και κραταει για παντα. Ο Ερωτας, ακολουθει αντιθετο ρευμα με τον Βαρκαρη του Αχερωντα, και κανει δυο θνητους Ανθρωπους, ΕΝΑΝ, ΑΘΑΝΑΤΟ στην αιωνιοτητα.

Αγαπη σημαινει : ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ. ΑΓΑΠΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ : ΟΙ ΔΥΟ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΥΠΟΣΤΑΣΗ, ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕ ΣΑΝ ΕΝΑ.

Τα υπολοιπα "επιχειρηματα" και στερεοτυπα της εποχης, στηριζουν και αναπαραγουν το ΧΩΡΙΣΤΑ. Δημιουργουν και αναπαραγουν τα ..Ατομα που οποτε αγαπηθουν, επιχειρουν "να ενταξουν την αγαπη στο Ατομο τους" , αντι να ενταξουν τον ευατο τους στη Σχεση, στην αγαπη. Θελουν να αγαπιουνται αλλα ειναι ανικανοι να αγαπουν.
Το Ουσιαστικο "Χωρια" καταλειγει απο μονο του στο Χωρισμο , στη μοναξια, στο Διαζυγιο, και στο ΧΑΟΣ στην ψυχη του Ατομου, που θα ζητα αλλα δεν θα βρισκει ποτε την αγαπη που δεν θα βρεθει (δικαιωθει) ποτε οσο το "εγω" και το Ατομο , συνθετουν τον αναπηριαμενο Ανθρωπο του Χωρια , με πεισμα εναντια στο ΜΑΖΙ και το ΕΝΑ.

.

Αγαπη θα πει "εντασσω ολοκληρωτικα τον ευατο μου στη σχεση, στην καινουργια Υποσταση των Δυο Ανθρωπων που γινονται ΕΝΑ". Εδω υπερτερο ΑΓΑΘΟ ειναι η Αγαπη, το Ενα, Το εγω χανεται με την ελευθερη βουληση της Αγαπης.

Ευτελισμος της Αγαπης Σημαινει "εντασσω την σχεση στον ευατο μου" . Εδω "Υπερτερο "Αγαθο" ειναι το εγω μου. και η αγαπη της αλλης πλευρας ειναι "αντικειμενο προς καταναλωση", και οπως καθε αντικειμνο προς καταναλωση, χρησιμοποιειται, αναλισκεται και τελικα... αποδραμει.
......Και αυτοι που αναζητουν ετσι την αγαπη, ουσιαστικα αναζητουν και βρισκονται παντα μεσα σε εικονικες, μηχανιστικες και "αδιεξοδες σχεσεις"...
.
Προφανως εμεις, η εποχη μας , δεν ειμαστε αυτοι που ανακαλυψαμε την αγαπη. Απλα η εποχη μας εχει αναγαγει τον ευτελισμο της σε κοινη πρακτικη.

Καθηγητης Ανδρεας Αθηναιος

Η Προσφορα και η Δωρεα ειναι μια ιεροτελεστια Αξιων

Του Καθηγητη Ανδρεα Αθηναιου
B.A., M.A., MCP, Ph.d. Post Doc.
University Of Pennsylvania
Case Western Reserve University

Στα μεταπτυχικα μου χρονια, αναμεσα στα μαθηματα Διδακτορικου (Ph.D. Level Courses) που εκανα ηταν και ενα Seminar on Poverty με Καθηγητη τον σπουδαιο William Grigsby.

Την πρωτη μερα του Σεμιναριου, και αυτο ηταν εντελως τυχαιο, μπηκε στην αιθουσα ενας συνανθρωπος μας περιπου σαν τον "εικονιζομενο". ΔΕΝ ηταν μεθυσμενος, ΔΕΝ ηταν κατω απο χειμικες εξαρτησεις. Ηταν οικονομικα φτωχος.

Το Σεμιναριο αρχισε με το τυχαιο αυτο συμβαν, πολυ πετυχημενα, γιατι μας εδωσε την ευκαιρια να ερευνησουμε, να μελετησουμε, και να μαθουμε και σαν προσωπα καποιες δεοντολογιες που θα μας ηταν αργοτερα χρησιμες στην Επιστημονικη, και επαγγελματικη μας ζωη.

ΤΟ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ειναι μια ιεροτελεστια, το να παιρνεις ειναι επισης μια αλλη ιεροτελεστια. και για να μην απαξιωνονται αξιες και πραξεις, και αυτοι που δινουν πρεπει να ξερουν πως να δινουν, και εκεινοοι που παιρνουν επισης πρεπει να ξερουν πως να παιρνουν.

Αυτονοητα, οταν υπαρχει μια ανοιχτη αγκαλια, τρυφεροτητα ψυχης, μια καρδια γεματη αγαπη, και μια αυθορμητη εκφραση στο ΔΩΣΙΜΟ. δεν χρειαζεται γνωση δεοντολογιας και κανονων. Οταν ομως υπαρχει ελλειμμα σε ολα αυτα, η συνειδητοποιηση της δεοντολογιας και του περιεχομενου καθε πραξης και οι τροποι εκφρασης του για να ειναι αληθινη η πραξη, θα εδινε την δυνατοτητα να ανακτηθουν τα ελλειμματα ψυχης, καρδιας και αυθορμητισμου, δυναμονοντας το Καλο που εχει καθε Ανθρωπος μεσα του.

ΘΥΜΑΜΑΙ μια φορα ειχαμε στειλει τον οδηγο μας τον Ανδρεα (συνονοματο του γραφοντος και ευγενεστατο παλικαρι) στο Ψυχικο, να παραλαβει Δωριζομενα Βιβλια. Στην πατριδα μας υπαρχει τοση γεωγραφικη ανισοτητα, ωστε ενω εμεις μεγαλωσαμε γεματοι απο βιβλια και εντυπα που σαφως δεν προλαβαμε να τα διαβασουμε ολα, και ισως ουτε να πεσει και το ματι μας πανω τους, πολλα παιδια δεν εχουν προσλαμβανουσες παραστασεις περα απο αυτα που κρεμονται στο περιπτερο, και οσον αφορα την ΨΗΦΙΑΚΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ αντιλαμβανονται ακομα καθε χωρο Η/Υ ως ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΦΕ......

Μεσα σ αυτη την εσκεμμενη τραγωδια και ανισσοτητα, καθε τι που θα μπορουσε να ειναι ενα ερεθισμα στα ματια των παιδιων, ειναι καλο. Με την προσδοκια οτι θα παραλαμβανοντο βιβλια για να τα στειλουμε (αφου τα συντηρουσαμε και τα συσκευαζαμε αναλογα) σε καποιο ξεχασμενο μερος της πατριδας μας, στειλαμε τον οδηγο να τα παραλαβει. Στο Ψυχικο μεγαλωσα και ο ιδιος καθως πηγα απο Α Δημοτικου μεχρι ΣΤ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ στη Σχολη Μωραιτη και διατηρω πολλους και καλους φιλους στην περιοχη που ειναι αξιολογοι και κυριως καλοι Ανθρωποι. Ο Οδηγος ομως επεσε προφανως σε καποια νεοπλουτη, που με το δαχτυλο βασιλισας βικτωριας, και υφος "Μανταμ Σουσου" οχι μονο δεν συμετειχε στη ιεροτελεσταια της προσφορας, (να τα δωσει με χαρα) αλλα μπηκε στον κοπο να συνθεσει το σκηνικο που λεει "Παρτε αυτα που εγω τωρα εδω που ειμαι ...δεστε με..., δεν χρειαζομαι". Τα βιβλια ηταν βρωμικα, σχισμενα και πεταμενα φυρδην μιγδην σε κατι σακουλες. Ο Οδηγος τα πηρε και γυρισε προσβεβλημενος ο ιδιος απο την συμπεριφορα της αυτοπροσδιοροζομενης ως ΔΩΡΗΤΡΙΑΣ. Ειδα και επαθα να τον συνεφερω και να του πω οτι στα συναπαντηματα μας στην ζωη υπαρχουν και ...ατυχηματα. ( Ο Αυτοπροσδιορισμος αφινει παντα περιθωρια αυθαιρεσιας στην σκοπιμοτητα)

ΕΑΝ βεβαια υπαρχει αυθορμητισμος στην προσφορα, ακους την φωνη της καρδιας σου, και δεν χρειαζονται γνωσεις δεοντολογιας. Εαν ομως εχει κρυφτει τρομαγμενη η τρυφεροτητα που εχει καποιος μεσα του, ισως θα πρεπει να την ξαναδυναμωσουμε με μερικες αρχες και καλλιεργεια δεοντολογιας.

ΟΤΑΝ προσφερουμε, κατ αρχην η προσφορα δεν πρεπει να προσβαλει η να απαξιωνει τον Ανθρωπο που την Λαμβανει. Στου Μωραιτη μας διδαξαν απο το Δημοτικο, οτι δεν δινουμε ποτε χαλασμενα, σπασμενα και αχρηστα πραγματα. Σημασια εχει λοιπον ΚΑΙ η φυσικη κατασταση του αντικειμενου. Τα σχισμενα βιβλια, αν εφταναν σε τελικο αποδεκτη (φαντασθειτε να πηγαινε καποιος πατερας να τα παρει για τα παιδια του και οχι το Ιδρυμα) στην κατασταση αυτη, οχι μονο δεν θα βοηθουσαν πρακτικα, αλλα κυριως θα προσεβαλαν αυτον που θα τα επαιρνε. Η Προσφορα δεν ειναι μονο Υλικη πραξη ειναι κυριως ψυχικη, για αυτο πρεπει και να μην προσβαλει αυτον που την λαμβανει και να μην τον απαξιωνει. Η προσφορα αλλοιως δεν ειναι ΔΩΡΕΑ ,ειναι Ικανοποιηση ενος ευτελους εγωισμου και μιας ευτελεστερης ματαιοδοξιας, που ικανοποιειται με τον αυτοπροσδιορισμο "κοιτα ποιος ειμαι εγω που δινω στους κακομοιριδες". Σε τετοια περιπτωση, ψυχικης βοηθειας χρειζει αυτος που δινει . Για να ξεκλειδωσει την ψυχη του, να μαθει να δινει και να δινεται, και να νοιωσει την χαρα της αγαπης. Μεχρι τοτε ας φωναζει τον ....παλιατζη.

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ τοσο σαν χειρονομια οσον και σαν φυσικο αντικειμενο, πρεπει να εκφραζει πιστη και εμπιστοσυνη στον λαμβανοντα. Πρεπει να λεει ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΣΕΝΑ, ΣΕ ΕΚΤΙΜΩ, ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΩ, Η Προσφορα πρεπει να ενισχυει και ηθικα και να τονωνει την αυτοεκτιμηση του λαμβανοντος, οχι να τον ταπεινωνει. Για τουτο και τα προσφερομενα φθανουν στον τελικο αποδεκτη, καθαρα , ξεσκονισμενα, γιαλισμενα και με την μοιρωδια της περιποιησης τοσο σε κατασταση οσο και σε συσκευασια. ....Προσφεροντας ενα μολυβι με σπασμενη μυτη και βρωμικο, προσβαλεις. Αν μπεις ομως στον κοπο να χρησμοποιησεις την ξυστρα και να το δωσει ςκαθαρο, προσφερςις.....

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΟΣ μπορει να συγκεντρωθουν ψυχικα και ηθικα ελλειμματα που απαξιωνουν την πραξη της προσφορας και της παραλαβης της.

ΜΙΑ περιπτωση ειναι ο λαμβανων να εχει ψυχικο ελλειμμα στο να αναγνωρισει και ο ιδιος οτι κατι του προσεφερθη. Εστω και εαν ο δωρητης, ο προσφερων, ειναι τελειος στην εκφραση της προσφορας. Ο Λαμβανων δεν ειναι αναγκη να ειναι απο τους ΜΗ ΕΧΟΝΤΕΣ. δεν ειναι αναγκη να αναφερομαστε σε αντικειμενα που δωσαμε σε φοιτητες η σε εις αναγκην ευρισκομενους συμπατριωτες μας για να επιπλωσουν το αδειο δωματιο. Το Δωρο μπορει να ειναι και στον εχοντα, του οποιου ομως το ονειρο δεν γινοταν με τιποτα πραγματικοτητα εαν δεν εμφανιζοταν ...Ο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ. Ελα ομως που αυτος που δεχθηκε την επεμβαση του απο μηχανης Θεου, μολις βολευτηκε, δεν ειναι ψυχικα ικανος να παραδεχθει στον ευατο του, οτι καποια δυναμη τον βιηθησε να πραγματοποιησει αυτο που ειθελε και που ουτε που το φανταζονταν οτι μπορει να το πετυχει? Αντιθετα εχει το ψυχικο ελλειμμα αυτοπεποιθησης που τον αναγκαζει να λεει ΘΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΑΙΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΣΟΥ ΤΟ ΖΗΤΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ, η Ε ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ, η ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕΣ ΤΙΠΟΤΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ.

Θυμαμαι μια κυρια που με δακρυα στα ματια ηρθε στο γραφειο του πατερα μου. κ. Περσεα ο γιοκας μου ειναι στου ΠΑΛΑΣΚΑ και ο Διοικητης του, του εχει αλλαξει τα φωτα να κουβαλαει καφασια και πατατες, θα σας ευγνωμονω εαν σωσετε το παιδι μου. Μιλησε ο πατερας μου με τον Διοικητη που ηταν φιλος του και απο την αλλη μερα ο Δοικητης του φερονταν οπως του ζητησε ο πατερας μου ΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ. Η κυρια δεν ξαναφανηκε τις επομενες μερες, Μπορει τοτε να μην υπηρχαν κινητα, αλλα τηλεφωνα υπηρχαν και τοτε. Καποια στιγμη πεσαμε απανω στην Κυρια Κ. ΤΙ ΕΓΙΝΕ ρωτησε ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ. Η Κ. εδειξε να μην θυμαται, και οταν μπηκαμε στο θεμα η Κυρια Κ. ειπε Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΞΕΤΙΜΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΕΡΕΤΑΙ ΟΜΟΡΦΑ. Να ενα δειγμα ψυχικης ανικανοτητας αποδοχης προσφορας. και αυτο ειναι απλη περιπτωση, απαξιωτικης δυναμικης στην ιεροτελεστια

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ εμπειπτει στην κατηγορια της κατσικας του Διπλανου. Επειδη εμεις ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ Αισθανομαστε οτι καποιος αλλος ειναι καλυτερος μας, θελουμε απλα να τον "κοντινουμε". Ε ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ.
Αυτη βεβαια ειναι ακριβως η αλλη οψη του Νομισματος με τον προσφεροντα που χρησιμοποιει την προσφορα για να ικανοποιησει την ευτελεια του εγω του βλ. Μανταμ Σουσου. Αν αυτα τα δυο μοντελα Η κατσικα και η Σουσου σμιξουν, η που θα δουν το φως, η που θα γιενι της...Ευρωπης και του Ευρω των τοικογλυφων......

ΟΜΩΣ σε μια δυναμικη οπου το ενα απο τα δυο μερη, δηλ εδω ο προσφερων, ειναι αγαθης προεραισεως, η δυναμικη αυτη ενεργει απαξιωτικα.

ΘΥΜΑΜΑΙ καποιον οδοντιατρο σε καποια περιφερεια της Χωρας μας, που αντι να χαρει για την προσφορα που θα καναμε στο Χωριο, μπηκε σε μια διαδικασια ανακριτικων ερωτησεων που εξεφραζαν ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ. Ασχετα με το εαν ο λαος μας νομιμοποιειται ως αει προδομενος κα εξαπατημενος να αμφιβαλει, οταν η αμφιβολια γινεται επιθετικη αμφισβητηση και καχυποψια, επενεργει απαξιωτικα στις αληθινες προθεσεις των προσφεροντων ιδεολογων, και στην καλυτερη περιπτωση, κουραζει καποιους που αντι καλωσορισματος του ζητουνται και τα αποτελεσματα των αιματολογικων εξετασεων τους η της τελευτας κολονοσκοπισης. Ολα αυτα μας φερνουν στον αντιποδα της Κοινωνιας της Κοινωνικης συνοχης που μπορει να μαχεται για το Καλο.

Η Προσφορα κι η Δωρεα ειναι μια ιεροτελεστια, στην οποια τοσο οι προσφεροντες οσο και οι λαμβανοντες πρεπει να προσερχονται με καθαρη ψυχη και ανοιχτη αγκαλια, για να μην απαξιωνουν το μεγαλο δωρο ...τον απο μηχανης ΘΕΟ...της αγαπης.

Η προσφορα και η Δωρεα ειναι κατι περισσοτερο απο παραλαβη και παραδοση πραγματων. Για να Δικαιωθει χρειαζεται και την προσωπικη συμμετοχη και των δυο πλευρων. ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Οταν Ο προεδρος των Η.Π.Α. Τζιμμυ Καρτερ παει και χτιζει ο ιδιος σπιτια για αστεγους, δεν το κανει για προβολη. Το κανει για να εχει την χαρα της συμμετοχης στη δημιουργια και την προσφρα. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ.

ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟ Η ΤΩΡΙΝΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«Βολική» για τους Εξουσιαστές και την Παγκοσμιοποίηση τους η κατάργηση του Όρκου. (Να γιατί δεν τους άρεσε ο Χριστόδουλος)

Του Καθηγητή Ανδρέα Αθηναίου
πρ. Νομάρχη

Θυμάμαι το 1968 τον π. Βακαρο ως ιερέα Της Φοιτητικής Εστίας & του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στην 41 χρόνια πριν νεανική μου ερώτηση αν κανείς πρέπει να μεταλαμβάνει όταν δεν είναι έτοιμος, μου είχε απαντήσει ότι «Η θεία κοινωνία είναι φάρμακο ειδικά για αυτούς που αισθάνονται ότι δεν είναι έτοιμοι» (ότι θα έπρεπε να ήταν καλύτεροι για να κοιτάξουν το Θεό στα μάτια)) «άρα μπορούν (αν όχι πρέπει) να μεταλάβουν».

Όσοι έχουμε καθεξει Δημόσιες θέσεις, παίρνουμε τον νενομισμενο όρκο που λέει «Ορκίζομαι να φυλαττω Πίστη εις την Πατρίδα, υπακοή εις το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους και να εκτελώ ευσυνειδήτως τα Καθήκοντα μου».

Αποδεχόμενοι ότι «δεν πειράζει ας μην ορκίζονται οι Πολιτικοί επειδή η θρησκεία μας λέει το Ναι να είναι Ναι και το Όχι Όχι» (όπως είναι η από Τηλεοράσεως (27/12/08) αποδοθεισα Συλλογιστική του κ. Ιερώνυμου, ΑΠΟΣΥΡΟΥΜΕ ΤΟ «ΜΕΤΡΟ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΑΣΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ που αναλαμβάνει κάθε άτομο Χριστιανός η Αλλόθρησκος, Πιστός η μη Πιστός. Ο Όρκος δεν αποτελεί «ομολογία Πίστεως στον Θεό». Αυτή την αποστολή την εκπληρώνει το «Πιστεύω…εις ένα Θεό Πατέρα Παντοκράτορα….»

Ο Όρκος που πήραμε όσοι ασκήσαμε Δημόσιο λειτούργημα, είναι δήλωση γνώσης των υποχρεώσεων μας και δέσμευση προς αυτές. Είναι το Μέτρο πάνω στο οποίο δεχόμενα να κριθούμε και να ΑΞΙΟΛΟΓΗΘΟΥΜΕ εάν επιτελέσαμε και σε τι βαθμό την αποστολή μας. Σε μια χώρα που η αξιολόγηση (και η αξιοκρατία) θεωρείται «τρομοκρατία» και αντιμετωπίζεται με φόβο, αφαιρωντας τον Όρκο, αφαιρουμε ένα ακόμα μέτρο και κριτήριο κρίσης και αξιολόγησης. Επικουρούμε την ισοπέδωση και αφού καταργούμε το «Μέτρο» καταργούμε εργαλείο διαφορισμου.

Οι Έλληνες είμαστε άξιος Λαός, άξιοι άνθρωποι. Με αρετές. Το έχουμε δείξει και αποδείξει μακριά από την Ελλάδα, όπου ένα Κράτος (έννοια διαφορετική από εκείνη της Πατρίδας η του Έθνους) είναι δομημένο να καταπιέζει τους Δημιουργούς μια και η Δημιουργία είναι θανάσιμη απειλή για την εξουσία και την αναπαραγωγή της, μια και η Δημιουργία αναστέλλει κάθε φαλκίδευση της έννοιας και της πραγμάτωσης της Δημοκρατίας.

Στον Ελληνικό Γεωγραφικό Χώρο, Ανάξιοι Άνθρωποι, χασομέρηδες, κενόδοξοι, αλαζόνες (ως είναι πάντα οι ρηχοί και ανίκανοι) Πολιτικοί, συνεργούν σε μόνιμη βάση με το (μειοψηφικό) μέρος εκείνο του Λαού, που αποτελείται από ακαματηδες, τεμπέληδες, χασομέρηδες, και φροντίζοντας να τους αμείβουν και να ικανοποιούν την απαίτηση τους για παρασιτική αμοιβή, αμοιβή χωρίς Δημιουργία, επανεκλέγονται. Είναι μια συνομωσία Αναπαραγωγής της Εξουσίας μέσα από την αμοιβή εκείνων που ικανοποιούνται από μια ζωή χωρίς περιεχόμενο, φτάνει να έχουν χρήματα. Το μοντέλο του ηλιθίου καταναλωτή αναπαράγει εύκολα την εξουσία. Το μοντέλο του Δημιουργού καταστρέφει την Εξουσία.

Αφαιρωντας κάθε ανταμοιβή και Δικαίωση του Άξιου και του Δημιουργικού, καταργώντας κάθε «Μέτρο» διαφορισμού του Καλού απο το Κακό ενισχύουμε την τάση της Εξουσίας, να «διαμορφώσει» και άλλους χασομέρηδες, και άλλους χωρίς περιεχόμενο και αποστολή στη ζωή, και αλλά «ανθρωπάκια-αγέλη» που εφόσον τρέφονται με την «βρώμη» της κατανάλωσης και έχουν χρήματα, δέχονται να στηρίζουν το «βόδι» που πάει μπροστά από την αγέλη και τρεφεται από την «αυτο-ικανοποίηση» του εγωισμού του, που είναι εξ άλλου και το βίτσιο κάθε εξουσιαστή. Άλλο Ηγέτης, Άλλο Εξουσιαστής. Ο Εξουσιαστής τρέφεται μέσα από ανθρώπους δούλους που έχουν χάσει την ιδιότητα του Πολίτη, του μετέχοντος στην Δημοκρατία. Η αναπαραγωγή της Εξουσίας χρειάζεται ανθρωπάκια που δεν έχουν πάθος για αυτό που κάνουν, που δεν έχουν ενδιαφέροντα άλλα από την κατανάλωση, ανθρωπάκια αντι-ερωτικά, ανίκανα για όνειρο και όραμα, ανθρωπάκια ανυποψίαστα για την έννοια τού λειτουργήματος και αντιλαμβανόμενα εαυτούς ως επαγγελματίες που υπάρχουν για το κέρδος, αλλά εν τη πράξη κακούς επαγγελματίες που απαιτούν υψηλές αμοιβές, η όντα που απαιτούν αμοιβή χωρίς να παράγουν κανένα έργο. Αυτή την άμορφη μάζα κοινωνίας θέλουν οι εξουσιαστές και αυτήν παράγουν και αναπαράγουν με κάθε δύναμη που τους δίνει η διαχείριση της δύναμης του Κράτους, το οποίο έχει κηρύξει τον πόλεμο σε κάθε Δημιουργία.


Ο Όρκος μπορεί να είναι όρκος «προς το Θεό» είναι όμως Όρκος ουσιαστικά ενώπιον του Λαού. Είναι μια δέσμευση προς τον Λαό. Δέσμευση ότι αυτός που δίδει τον Όρκο, δηλώνει Πιστή στην Πατρίδα. Η αποδοχή της αφαίρεσης του όρκου, αποσύρει την συνειδητή υποχρέωση της Πίστης στην Πατρίδα.

Η ύπαρξη Πίστης στην Πατρίδα προδιαγράφει πλήρως και τις προϋποθέσεις που πρέπει να έχει αυτός που αναλαμβάνει Δημόσιο Λειτούργημα.
Η έννοια της ΠΙΣΤΗΣ δεν είναι μόνο ότι ‘θα είμαι Πιστός’ δηλαδή «δεν θα σε προδώσω», αλλά σημαίνει ακόμα και ταυτόχρονα ότι «Πιστεύω σε σένα» δηλ. Πιστεύω ότι αξίζεις, κάθε προσφορά κάθε θυσία. Σημαίνει ταυτόχρονα και ότι θα είμαι Πιστός στην Ελλάδα και δεν θα την προδώσω, αλλά και ότι Πιστεύω στην Ελλάδα και στους Έλληνες ότι αξίζουν και θα αγωνιστώ για την Ελλάδα και τους Έλληνες για να Δικαιώσω αυτήν μου την πίστη και την πίστη ολων μας για την Πατρίδα μας και για εμάς.

Μια τέτοια πίστη, προϋποθέτει την αρετή της Ηγεσίας και όχι την άσκηση Εξουσίας.

Η Παγκοσμιοποίηση δεν αποδέχεται Πατρίδες γιατί την εμποδίζουν σαν έννοιες και σαν πρακτικές στην αναπαραγωγή της Παγκόσμιας εξουσίας. Η Παγκοσμιοποίηση σε αυτό το πλαίσιο θέλει η υπαρκτή οντότητα Ελλάδα, να καταργηθεί, να σβήσει. Και κάνει τα πάντα για αυτό. Αλλάζει την Ιστορία για να την σβήσει στην συνείδηση των Ελλήνων, Ξεπουλάει την υλική της Υποδομή και οικονομική υπόσταση, με πρόφαση την «ιδιωτικοποίηση» ενώ στην πράξη επιδιώκει αυτήν ταυτην την κατάργηση της υλικής και οικονομικής υπόστασης της πατρίδας, και ισοπεδώνει τις κοινωνίες ομογενοποιώντας τους Ανθρώπους βγάζοντας τους από το περιεχόμενο ζωης και κατασκευάζοντας «πολιτικά ορθές» συμπεριφορές.

Η αφαίρεση του Όρκου, βοηθά την Παγκοσμιοποίηση, πρακτικά και νοητικά. Συνεργει στις εναντίον της Πατρίδας διεργασίες…... Και ικανοποιεί τους Εξουσιαστές και τους πραιτοριανούς τους.

Η Πίστη δεν είναι μόνο Πίστη στο Θεό, είναι και Πίστη στην Πατρίδα και στον Άνθρωπο. Πίστη που δημιουργεί και δημιουργείται από αυτό που είναι η ΑΓΑΠΗ.