Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΧΑΟΤΙΚΑ ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ

Ποιος ειπε οτι Δημοκρατια ειναι μια Ορχηστρα που δεν μπορει να εκτελεσει μια μουσικη ΣΥΜΦΩΝΙΑ η ενα απλο μουσικο ΕΡΓΟ? Ποιος ειπε οτι τα μελη μιας ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ , πρεπει να επιβεβαιωνουν την ανασφαλειά τους για την υπαρξη η μη της Δημοκρατιας, παιζοντας επιτηδες μονο με το δικο τους οργανο εναντια σε ολα τα αλλα οργανα μουσικης? Ποιος δεν καταλαβαινει οτι ειναι η αναγκη αυτης της επιβεβαιωσης (οτι εχουμε Δημοκρατια) -ισως και εν μερη ως τεχνασμα του συστηματος επιβεβλημενη αναγκη- που τελικα αν γινει πρωταρχικη, κατασκευαζει εμμεσα αλλά αποτελεσματικα τον ατομισμο και την Δαρβινικη Κοινωνια της Ζουγκλας που καθε αλλο παρα Δημοκρατια ειναι ?
Ποιος ειπε οτι επιβεβαιωνουμε την υπαρξη Δημοκρατιας, οταν υπαρχουμε μονο ως ΕΓΩ και εξευτελιζουμε εν τοις πραγμασι το εμεις? Ποιος ειπε οτι το εμεις, η συλλογικη πραξη, ειναι αποτελεσμα φασιστικης επιβολης και τεκμηριωση φασισμου? Ποιος ειπε οτι η εμπρακτη συλλογικη πραξη ειναι αποτελεσμα μονο ανωθεν καταναγκαστικης - φασιστικης επιβολης ? Ποιος Δημοκρατης τολμα να υποστηριξει κατι τετοιο και να αρνειται την συλλογικοτητα στο ονομα της Δημοκρατιας? Ποιος δεν αντιλαμβανεται οτι ακριβως αυτη η αισθηση απαξιωνει την Δημοκρατια σαν συνολο αξιων και σαν Υπαρκτο Πολιτιστικο αγαθο που για να υπαρχει και να δικαιωθει μονο μεσα απο την συλλογικοτητα και την συντροφικοτητα μπορει να το επιτυχει?
Ποιοι εκπαιδευτικοι κατασκευαζουν μαθητικες παρελασεις Μπουλουκιων, οπου ο καθενας φοραει το βρακι της ημερας, το μπλου τζην, την αθλητικη φορμα σε μια μερα γιορτης? Ποιοι εκπαιδευτικοι πιστευουν οτι διδασκουμε δημοκρατια η την εφαρμοζουμε, οταν διδακουμε το εγω, το "ετσι μ'αρεσει' και εαν καταλαβαινουμε λιγο περισσοτερο, πως μπορει να προκυψει δημοκρατια οταν την ελευθερη εκφραση την προσδιοριζουμε ως "εκφραση θυμικου" και οχι ως εκφραση ελογου οντος με ψυχικη και πνευματικη καλλιεργεια. Η κοινωνια των ζωων, η Δαρβινικη Κοινωνια που καταστρατηγει την Δημοκρατια, και αναπαραγει την στυγνη εξουσια, επιβαλλεται και επιτυγχανεται, με την απελευθερωση σε επιπεδο θυμικου, επιπεδο στο οποιο ο ανθρωπος εχει ολα του τα ζωωδη ενστικτα, το εγω του, την αξεστοσυνη του. Αν "την πατησεις" και απελευθερωσεις αυτα νομιζοντας ως εκπαιδευτικος οτι διδασκεις και εφαρμοζεις απελευθερωση και Δημοκρατια, κανεις το μεγαλυτερο σφαλμα και τρεφεις φιδια στον κορφο της δημοκρατιας, στην αφελη σου προσεγυση για εφαρμογη της.

Η διδασκαλια, η εφαρμογη και η δικαιωση της Δημοκρατιας, μπορει να υπαρξει μονο μεσα απο την πνευματικη και ψυχικη καλλιεργεια, που κανουν τον Ανθρωπο, απο τον Διδακτωρα μεχρι τον τελευταιο Βοσκο, να ανακαλυπτουν το ΚΑΛΟ, να το βιωνουν να το πραγματωνουν, και να περνανε απο το ενστικτο του ζωου στο φως και στην οντολογικη υποσταση, μεσα απο παιδεια που δεν ειναι απαραιτητο να ειναι και εκπαιδευση. Ποιος ειπε οτι μια Ορχηστρα για να εφαρμοζει την Δημοκρατια, πρεπει να διδασκει στα μελη της να παιζουν μονο το δικο τους οργανο. Ποιος ειπε οτι για να επιβεβαιωνουμε την υπαρξη Δημοκρατιας, θα πρεπει να κανουμε τελικα την ορχηστρα ανικανη να εκτελεσει εργο, και να παραμενει στην χασμοδια ενος σωρου οργανων?

Καθηγητης Ανδρεας Αθηναιος


Υ.Γ.
Στην Προχθεσινη μαθητικη παρελαση, εκτος απο την χαρα των γονιων που ειδαν τα παιδια τους, εκτος απο την ψυχικη αναταση οσων απο εμας και γνωριζαν και αισθανονταν το νοημα της ημερας, την ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ που ειναι η 28η Οκτωβριου για την Ελλαδα, μερικα απο τα λυπηρα ηταν :
1) Η Ταυτοχρονη εκδηλωση στο Κατω μερος της Πλατειας Συνταγματος, με χορηγο το Ταχυδρομικο Ταμιευτηριο, και με τα μεγαφωνα στη διαπασων με ροκατζιδικα και νταουλια και βιολια, ταυτοχρονα (και αδιαφορα) προς την Παρελαση, τις καταθεσεις στεφανων και τα εμβατηρια. Ειναι τουλαχιστον αισθητικη χυδαιοτητα, να ακουγωνται τραγουδια της μικρο-αστικης καθημερινοτητας, ταυτοχρονα με τον Εθνικο Υμνο.
Θα ηταν αραγε καταλλυση της Δημοκρατιας, εαν σταματουσε το πανηγυρι για 2 ωρες στην Πλατεια, για να μην υπαρξει χασμωδια με την Παρελαση και την ανακρουση του Εθνικου Υμνου? Μαλλον Θα ηταν αποδειξη Δημοκρατικης Ευαισθησιας των οργανωτων του πανηγυριου, εαν εκλειναν τα δικα τους Μεγαφωνα για να μην ακουγεται ο Σολομος και το τσιφτετελι ταυτοχρονα, και εαν δεν εχουν Δημοκρατικες ευαισθησιες, θα ειχαν τουλαχιστον αισθητικη, οπως καποτε διαχωριστηκε η βραδια της ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΛΛΑΣ στο Ηρωδειο απο την εορτη και τις Κοδωνοκρουσιες της Εκκλησιας στην Διον. Αρεοπαγειτου. Αλλα σε επιπεδο ενστικτου δεν υπαρχει ουτε αισθητικη, πολλω μαλλον δε, Δημοκρατια.
Θα καταλλυετο αραγε η Δημοκρατια απο καποια τανκς...εαν υπηρχε προγραμμα να μην λειτουργουν τα μεγαφωνα του πανηγυριου για 2 ωρες.
Μηπως η Δημοκρατιας καταλλυεται, οταν το ενστικτο αποκτα "Δημοκρατικα Δικαιωματα", ισοτιμα με το Πνευμα και την Ψυχη. Οταν καθιστανται ισοτιμα τα λυμματα (ενστικτο-θυμικο) με την ψυχη, το οραμα, το ονειρο, την αγαπη, το χτυποκαρδι και τα αστερια του ουρανου, η Δημοκρατια προεγεται η ακυρωνεται.???
2) "Δηλωσας εκπαιδευτικος" επι της εξεδρας των επισημων, ανεφερθη με χυδαιο ανδρισμο, στο σωμα καποιας μαθητριας.

Ενας ενστολος αργοτερα ειποε -σεμνα- οτι μας λειπει η Παιδεια. Εγω με πικρια αντετεινα οτι "γιναμε αξεστοι", και αυτο γιατι ειτε σκοπιμα ειτε απο βλακεια, θεωρησθηκε ως απελευθερωση και ελευθερια, η απελευθερωση στο κατωτερο επιπεδο του θυμικου. Χειραγωγηθηκε βιαια ο Λαος στο ευτελες, στα παθη, στα ενστικτα, χανωντας ετσι την ικανοτητα της ανατασης και της Ελευθεριας. Για αυτο το 1940 ειπαμε ΟΧΙ, και λιγα χρονια πριν απο σημερα, κατεβασαμε την Σημαια απο τα Ιμια και μαλιστα διεταχθησαν οι πεζοναυτες να καψουν Ελληνικη Σημαια.

3) Καθως οι Σημαιες περνουσαν μπροστα απο την εξεδρα, οσοι απο εμας και εηνωριζαν και αισθανονταν εγερθησαν εκ των καθισματων. Καποιες εκπαιδευτικοι με ερωτησαν με απορια και επιπεδο τηλεοπτικου πρωινου καφε "Καλε Γιατι σηκωθηκατε?"
4) Νεαρα βουλευτης, ουτε που σηκωθηκε απο το καθισμα.
ΣΧΟΛΙΟ: Δεν ειναι αναγκη να ξερεις το πρωτοκκολο, αναγκη ειναι να αγαπας και να αισθανεσε την Ελλαδα. Αναγκη ειναι να καταλαβαινεις οτι ειναι μερα ψυχικου κραδασμου, και οχι βολτα στο κολωνακι.....

ΕΡΩΤΗΣΗ : ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ "ΕΠΙΣΗΜΩΝ" Η ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ???
ΕΠΙΜΥΘΙΟ
Το 1940 το ΟΧΙ δεν το ειπε ενας δικτατωρας, το ειπε ο Ελληνικος Λαος με την Θυσια του. Στα ΙΜΙΑ οι Ελληνες εμποδιστηκαν να δειξουν τι αξιζουν. Και απο τοτε οι Ελληνες εμποδιζονται συνεχεια να αποδειξουν τι αξιζουν, ενω χειραγωγουνται προς το ευτελες.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ




Σημειωση : Δημοισευεται επι του πιεστηριου. Ο Διορθωτης τυπογαρφικων λαθων ακολουθει



Δεν υπάρχουν σχόλια: